| تبليغات | X |
آن هنگام که آمد انسان به این جهان
چه بسیار اشک ریخت و ناله سر داد
و بعد از مدتی کوتاه
دلبست به خوب و بد این جهان
فراموش کرد هر آنچه قبلا به او گذشته بود
شروع کرد به تلاش و تکاپو برای زندگی بهتر
ولی کمتر کسی شکر او را به جا آورد
کمتر کسی در موقع رفتن از این جهان
از بازگشت به سوی او خوشحال شد و شادمان
فرشته ها ندارند جهان این چنین
ندارند مقامی بالاتر از این
ولی چه زیباست زندگی فرشته ها
شب و روز دعا و نیایش خدا
نمی گوییند چرا به ما این داد و آن نداد
نمی گوییند چرا ما را این چنین آفرید
جز یکی که شکر نگفت و اطاعت نکرد
ساخت برای خود جهنمی و از بهشت رفت
همه شکر کردند و گفتند ذکر
انسان را تحسین کردند و گفتند به
خوشا به حال آنان که در این جهان
مثال فرشته اند و حتی از آن هم بالاتر!
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
